Nadat Marijke haar getuige had gekozen, was het aan mij.  De meeste trouwers die ik al had gezien, namen hun broer of zus als getuige, maar vermits ik dat niet heb, moest ik iemand anders zoeken.

Hoewel, zoeken? Ik wist eigenlijk al onmiddellijk (zelfs voor het aanzoek) aan wie ik het zou vragen.  Zowel de spontane gedachte, als het diepere denkwerk deden mij bij dezelfde persoon uitkomen, dus wist ik dat het goed zat.  Ik had het ook tegen Marijke gezegd, en ook zij vond dat ik een goede keuze maakte.

Vandaag hebben we een bbq gedaan met Yannick & Kelly. Na het aperitief en het “Allé, gade het nu nog vragen of hoe zit het?”-teken van Marij heb ik gevraagd aan Yannick of hij mijn getuige wil zijn.  Blij & lichtjes opgelucht nadat hij bevestigde, gaf ik hem zijn kado. Hopelijk heeft hij het bij zich op onze trouwdag…

Jean & Kelly, nogmaals bedankt voor de fles champagne!