We hebben er ontzettend van genoten!!!

Something old

Het “oude” wat gedragen wordt, moet van een vrouw zijn die gelukkig getrouwd is of is geweest.

Something new

Het “nieuwe” brengt hoop voor de toekomst.

Something borrowed

Voor de bruiloft iets waardevols lenen van een naaste belooft een toekomst die bol staat van de weelde.

Something blue

Iets blauw dragen staat symbool voor trouw, zuiverheid en loyaliteit.

A silver sixpence in your shoe

In de Victoriaanse tijd werd er geloofd dat een gloednieuw, blinkend muntje in één of beide trouwschoenen garant stond voor weelde in zowel geld als liefde.

Ik moet dus dringend op zoek naar nog een aantal voorwerpen…

De ringen pasten zowel voor mij als voor Marij aan beide handen. De gravure was ook juist dus is dat ook weer iets dat in orde is voor de naderende grote dag.

Na toch wel wat kriebels van onwetendheid werd ik zaterdagmorgen rond 10u45 thuis opgepikt door m’n zusje en ons moeke.  Samen reden we richting Meise, want op de carpoolparking stond de rest van de “paarse” feestbende te wachten op ons.  Met z’n allen gingen we naar Wolvertem, waar ze mij naar restaurant “De Loft” brachten.  Voordat we naar binnen gingen kreeg ik alvast een cadeautje, als zijnde een tip voor wat me te wachten stond.  In het pakje ontdekte ik een mooie keukenschort met daarop een foto van Fré en mij en een mooi liefdesgedichtje.  We zouden dus gaan koken…

We werden vriendelijk ontvangen door de chefkok die ons al meteen een lekker frisse coctail en aperitiefhapjes serveerde.  Nadien loodste hij ons door de kookinitiatie.

Het menu:

Voorgerecht: Zeebaars met salsa van mango,avocado en in look gebakken tijgergarnalen
Hoofdgerecht: Op hooi gebraden varkenshaasje geïnjecteerd met Glenlivet 18 years vergezeld van bospaddestoelen en Roquefortsausje
Dessert: Tartaar van ananas met sabayon van passievruchten en ijs

In groepjes gingen we aan de slag.  Er heerste een gezellig sfeertje en iedereen genoot er zichtbaar van.  Het eten was overigens heerlijk.

Rond 16u werd ik naar de volgende locatie gebracht, namelijk het neromhof.  Aan de ingang werden we opgewacht door 2 dames die ons naar een zonnig plekje in het gras begeleidden.  Ik wist nog steeds niet wat mij te wachten stond, totdat ze mij een stukje muziek lieten horen.  Ik raadde het juist, we zouden gaan buikdansen!

Met de zon op onze huid, de wind in onze haren en een rinkelende heupsjaal aan dansten we op de oosterse melodieën.  De lesgeefsters leerden ons verschillende bewegingen waarbij verschillende lichaamsdelen veelal onafhankelijk van elkaar bewegen.  Toen we dit iet of wat onder de knie hadden leerden we een choreografie aan.  Tussendoor werd even gepauzeerd met lekker warme muntthee en zoete, Turkse koekjes.  Ongelooflijk hoe je al je spieren voelt werken tijdens het buikdansen.  En heus niet enkel de buikspieren!  Amai, mijn armen!

Na de buikdans-sessie werd ik alweer naar de volgende bestemming gebracht.  We reden richting Melsbroek en al snel kreeg ik het idee dat we naar de sauna zouden gaan.  En ja hoor, het was zaaaaaaaaaaalig!  Fré zat blijkbaar mee in het complot, want mijn bikini en handdoek zaten keurig in een zakje klaar.  We genoten van het heerlijk relaxen in het zwembad en het stoombad, de sauna en jacuzzi,  enz… Bovendien werd er héél wat afgelachen.  We genoten ook van een lekkere croque special met Turks brood om in de oosterse sferen te blijven.

Het geslaagde dagje zat er nog niet op, want iedereen maakte zich klaar om nog een stapje in de wereld te zetten.  Waar naartoe??? We gingen de sfeer opsnuiven in tapas-loungebar Alioth.  Daar kwam nog een vrijgezellenbende binnenvallen want ook “Valeir den beir” gaat trouwen

Om de dag af te sluiten trokken we naar den Dibango, waar Fré en ik lang geleden uitgingen.  Bij binnenkomst zag ik Fré, samen met de andere mannen, staan met een mooie, rode roos in zijn hand.  Ik kreeg op slag kriebels in mijn buik van hem terug te zien!

Bedankt liefste zusje voor de wel héél geslaagde vrijgezellen.  Ook bedankt aan alle anderen voor jullie aanwezigheid en jullie bijdrage om er zo’n FANTASTISCHE dag van te maken!!!

Yannick, mijn getuige, had mij enkel gezegd welke dag ik vrij moest houden, voor de rest wist ik van niets. Rond 11 uur zijn ze Marijke komen halen, en toen wist ik dat het kort daarna aan mij ging zijn.

En jawel hoor, om 11u15 ging de bel. Met een mooie outfit (mijn wraak zal zoet zijn) en een versierde fiets, moest ik op stap. Aan elke tussenstop was er een opdracht voorzien. Wie mijn gezicht op heeft zien hangen tussen de verkiezingsborden, wel dit was een deel van de opdracht

Mijn fietstocht eindigde in Merchtem, waar ik in een andere outfit (mijn wraak zal nog zoeter zijn) werd gestoken om te paintballen. Een schitterend idee, want dit was al lang geleden en is supertof!

Na het paintballen gingen we gaan eten. Ook hier met gepaste outfit. Door wat ik niet wist wat er mij nog te wachten stond, was ik toch wat nerveus en was mijn honger dus wat minder Het niet herkennen van de benen van Marij, leverden mij nog een moeilijke drank opdracht op. Althans voor mij toch

De volgende tussenstop was het Viage Casino in hartje Brussel. Daar hing een leuke sfeer en we hebben ons toch aan een gokje gewaagd. Hier ga ik zeker nog eens terug.

Met 10€ winst vertrokken we dan naar de laatste halte, terug naar Merchtem, naar ‘den’ Dibango. Hier heb ik Marij voor de eerste keer gekust. En hier mocht ik haar terug kussen, want ook Marij werd naar Dibango gebracht.

Het was een onvergetelijke dag! Mijn dank gaat uit naar iedereen die aanwezig was, maar vooral naar Yannick, die veel tijd heeft gestoken in de organisatie, en zijn helpende hand, Kelly!

“Juf, mijn mama en papa hebben gezegd dat jij gaat trouwen…
… met een prins!”

De laatste 100 dagen dat we als ongetrouwd koppel door het leven gaan zijn een feit.  Ons huwelijk komt stilaan dichterbij!  Ondertussen zitten we echter niet stil.  Zoals jullie al konden lezen zijn we nog druk aan het werken aan onze officiële uitnodigingen.  Daarnaast zijn we ook volop aan het overleggen met de bloemist over de bloemdecoraties, de misboekjes zijn zo goed als klaar, onze huwelijkskaars is gekocht, onze getuigen zijn onze vrijgezellenavond aan het voorbereiden, enz…

Het beloven nog spannende weken te worden…

Maar we genieten met volle teugen van de voorbereidingen!

Volgens de Zwitsers is die als volgt:  De man dient ongeveer vijf jaren ouder te zijn dan de vrouw en de vrouw moet hoger opgeleid zijn dan haar man.

Interessant is dan natuurlijk ook welke combinatie niet echt blijkt te werken. Ook hier hebben de Zwitserse onderzoekers een oordeel over naar aanleiding van hun onderzoek: een huwelijk waarbij de man en de vrouw een verschillende culturele achtergrond hebben en beide geen hoge opleiding hebben gevolgd, lijkt geen hoge slagingskans te hebben.

De onderzoekers zijn tot slot van mening dat er heel wat minder scheidingen zouden zijn als de mannen en vrouwen goed nadenken over hun partnerkeuze. En dat betekent dan dat we ons minder moeten laten leiden door de chemische reactie tussen beide. Aldus de onderzoekers.

Wij voldoen misschien niet aan alle “nodige” criteria om als perfecte stel door te gaan, maar de criteria voor de slechste combinatie zijn ook niet op ons van toepassing. Naar goede gewoonte behoren we dus tot de grote grijze massa tussen de extremen in, en daar voelen we ons goed